Theory time

There are elements of ourselves which are saved in a permanent file in our brain.
Meaning: When we stand without thinking something in particular. When we make coffee or wash the dishes, when we sing three specific lines from the same song all day long, without realizing we are doing it. These elements exist while we do all those things, simultaneously they are there. They share brain space with everything. Some things come and go but these stay. For example: I'm twenty-two, I have two siblings, Roman, Natasha, Dee, creative writing and film, Greece: elements, characteristics, data, standard.
There are other elements of ourselves though, which are not conscious for no reason.
For example: Back in Greece, I have a dog, Delilah. I keep forgetting her.
I like taking pictures. I didn't realize that until very recently.
I've been to Paris. If someone asks me, I'll probably say no.
I act like I don't have a dog and I act like I've never been to the Louvre and although I've got both of these elements, I live my life not carrying this extra knowledge that a dog and Paris may have given me. 

Circle of Death




what's mine is yours.

what will you take back?
and what can I keep?
what's left for me?

It's us.
we're powerful and immortal
we trigger hurricanes and volcanoes
we surf the world
and we start to feel like it's a small wave
we need bigger waves, us
the most dangerous ones
we can master all of them, us

we've conquered the world
there's nothing left for us
so we rest for now
we're waiting for the world to grow a bit older
for us
to challenge us some more

she looked like one of those people who know good bands.

for all her lies she still was very lovable. 


I was convinced I was going to come back wiser, armed with every answer I could ever need for my projects. Instead I came back more stupid and more confused (if that's even possible)  

Oops I did it again
I played with your heart 
got lost in the game
ooh μωράκι μωράκι.

You have 
one week to find the answers kiddo
one week or I'll start cutting off his fingers.


δε μπορώ να καταλάβω από που στο διάολο αντλείς όλη την αυτοπεποίθηση σου
ποια είναι η βάση που την τοποθετείς;
την έχεις χτίσει βαθιά βαθιά μέσα σου
τι μπετό στο πούτσο χρησιμοποιήσες;
αν και μάλλον δεν είναι από μπετό τα θεμέλια της βάσης σου
θα ναι κάτι αλλό
κάτι πιο δυνατό
λογικά κάποιο παλιό υλικό
αυτό που χρησιμοποιησανε και στον παρθενώνα
δε τα φτιάχνουν έτσι πια
καλά ρε μαλάκα που το βρήκες το αρχαίο μπετό και μάλιστα μπόρεσες και το τρύπωσες μέσα σου;
σε έχω στο χέρι
μια καταγγελεία για αρχαιοκαπηλία μακριά είσαι.

Ι'm the ghost in the back of your head
Ιn the back of my head

(πήγα να γράψω πως) νιώθω υπερήφανη που δε κάνω το προφανές πια (και γέλασα)
ούτε κλαίω ούτε γράφω τον πόνο μου ούτε κόβω το μπράτσο μου.
τώρα που έχω μπει στο τριπάκι να γράφω για μας για τη σχολή
μου έρχονται ένα ένα τα παράπονα
και μεταφράζονται είτε σε λέξεις είτε σε δάκρια
(ένιωσα γελοία που έγραψα το τελευταίο δίστιχο
ακόμα και εδώ κομπλεξική, μη γράψω κάτι πιο σαλιάρικο να με κοροϊδέψω. γιατί όλη την ώρα με κοροϊδευω αφού αυτό μου βγήκε. εξάλλου μπορεί και να μαι σαλιάρα γελοία)
και η δασκάλα μου μου λέει να σταματήσω να γράφω περιληπτικά και να αρχίσω να γράφω σκηνές.
θέλουν να αρχίσω να γράφω σκηνές μας
τόσα ξέρουν τόσα λένε
όλες οι σκηνές μας έχουν ξαναγίνει
είτε με τους πρώην μας είτε με τους νυν σου είτε σε ταινίες.
να θα πω και θα παραθέσω μια φιλμογραφία και μια λίστα τραγούδια.
δείτε αυτά για να μη χρειαστεί να αδειάζω